Folia.nl weekblad

Weekgast Jacqueline Braak

Jacqueline Braak is 3e jaarsstudent religiestudies en voorzitter van de studievereniging van religiestudies, ARS Notoria. De studievereniging presenteert deze week in Spui25 Van discussie tot beleving, religiestudies aan de UvA, een bundel essays van studenten religiestudies. In het boek zijn essays opgenomen over uiteenlopende thema's binnen het vakgebied.

Vrijdag 29 mei 2009
Op de een of andere manier lijken religiestudenten niet zo heel gemotiveerd te zijn om naar activiteiten te komen. Of dit aan de student of aan de studievereniging ligt is een moeilijke vraag. Feit is dat wanneer je iets met religie gaat doen, je geen massastudent bent. Misschien vinden sommige studenten dit een beetje eng, en daarom vanochtend een brainstormsessie in VE90 met studenten/studievereniging van de VU over hoe wij onze krachten kunnen bundelen (zodat we toch een soort van ‘massa’ creëren). Hier nog even uitgebreid reclame gemaakt voor ons prachtige boek: ik ben net zo’n trotse moeder die over niets anders kan praten dan over haar kind. Daarna het boek (ja, daar heb je het al) naar Maaike, onze vakrereferent Religiestudies gebracht, zodat het een mooi plekje in de bibliotheek kan krijgen. Daarna hoefde ik niks meer in Amsterdam te doen en kon ik direct door naar Heemskerk. Vrijdag betekent namelijk; eten bij mijn ouders. Dit is ooit ingesteld om de armlastige kinderen een dag boodschappen te besparen, maar de eigenlijke reden is natuurlijk dat mijn moeder het heel naar vond dat wij allen het nest verlieten. Na een heerlijke maaltijd en weer helemaal op de hoogte van het wel en wee van broers, (schoon)zussen en kleine neefjes, is het tijd om met een van mijn beste vriendinnen te vieren dat zij gisteren officieel is afgestudeerd (cum laude)! Een prima begin van het weekend!
 

Donderdag 29 mei 2009
Als religiestudent hoor je toch tenminste een keer in je leven Jehova getuigen binnen uit te nodigen, net zoals je eigenlijk een keer de bijbel, de koran en het Tibetaanse dodenboek gelezen zou moeten hebben. Vanochtend was het moment daar en zat ik met twee dames aan de thee, een koekje en de bijbel. Ik had geen idee hoe zo’n bezoek eruit zou zien, maar gistermiddag heb ik als voorbereiding nog even snel het boekje doorgebladerd dat ze vijf maanden geleden al aan mijn geliefde gegeven hadden. Normaal geven ze die boekjes niet zomaar weg, maar omdat mijn lief zei: ‘Ik heb geen interesse, maar mijn vriendin vindt het hartstikke leuk om een keer met jullie te praten’, ben ik nu de trotse eigenaar van ‘Wat vertelt de bijbel echt’. Door deze geweldige introductie van mijn vriend, waren de verwachtingen van de dames hoog gespannen. We begonnen dan ook, na een gebed, met een serieuze bijbelstudie. Dat had ik echter niet verwacht! Ik vind het heel erg leuk om met mensen over hun geloof te praten en ik had gedacht dat zij niets liever wilden, maar ik had niet verwacht dat mijn bijbel ook op tafel moest komen en we een voor een stukjes moesten voorlezen uit het kleine boekje. Enfin, na deze ochtend bijbelstudie is het vanavond tijd voor dom televisievermaak. Ik ga vanavond oppassen op het zoontje van een oud-studiegenootje en als het kind op bed ligt kan ik suffe programma’s kijken en weet ik aan het eind van de avond weer waarom ik geen televisie heb (maar een moestuin).

NB: Het boek ‘Van Discussie tot Beleving: Religiestudies aan de UvA’ kan besteld worden door een mailtje te sturen naar ars.voorzitter@gmail.com

Woensdag 27 mei 2009
Ik heb de hele ochtend nog heerlijk na zitten genieten van het feit dat het boek nu ‘in de wereld ligt’. Om het optimaal te kunnen herbeleven heb ik even gebeld met mensen die er gister ook bij waren zodat zij mij nog eens konden vertellen hoe geweldig en fantastisch de presentatie wel niet was. Echter, nu het boek klaar, gepresenteerd en grotendeels verkocht is, doemt het zwarte gat op. Wat moet ik nu met mijn tijd?? Zelfs mijn agenda is vandaag helemaal leeg... Het zwarte gat is echter maar schijn. Er is nog heel veel dat gedaan moet worden: er moet nog een eindbegroting voor het boek gemaakt, er moet een scriptie afgeschreven gaan worden; daarvoor moet ik nog mensen benaderen voor interviews, interviews die ik al gedaan heb moeten nog uitgeschreven, er moeten nog mailtjes verstuurd, ik moet vanavond werken en dan heb ik volgende week ook nog een tentamen wat er tot nu toe een beetje bij in is geschoten. Maar omdat ik het de laatste tijd zo druk heb gehad, vind ik dat ik vandaag wel een vrije dag verdien. Daarom fiets ik straks even naar de moestuin om te kijken hoe het pas gezaaide gras de regenbuien van gister heeft doorstaan en ga ik op mijn blote voeten en met mijn handen in de aarde wroeten. Geen discussie vandaag maar beleving pur sang.

Dinsdag 26 mei 2009
Vannacht vreselijk slecht geslapen, Guust is ontzettend bang voor onweer en wil dan als een soort schoothondje tussen mij en mijn vriend in bed liggen waar hij als een ritstelriet tot 3.00 uur heeft liggen beven en hijgen van angst. Net wakker krijg ik een sms’je van Deirdre: haar droom van de nacht tevoren is uitgekomen: het stormt en het openbaar vervoer rijdt niet meer. Oh, jee, het openbaar vervoer, hoe dan in Amsterdam te komen? Gelukkig geeft de NS aan, dat de storingen al verholpen zijn. Ik oefen in de spiegel nog even de toespraak, stop mijn nette hakkenschoenen in mijn tas en begin lichtelijk zenuwachtig te worden. We hebben gister besloten dat ik het praatje doe en Deirdre mij vanuit het publiek zal steunen. Gister vond ik praatjes doen nog leuk...
De presentatie was een groot succes (al zeg ik het zelf), Spui 25 zat zo goed als vol, mijn toespraak ging erg goed, iedereen was lovend over het initiatief en we hebben al meer dan de helft van onze boeken verkocht! Die boeken hebben we dan wel in het portaaltje van Spui 25 moeten verkopen, want binnen is het niet toegestaan; bureaucratie van het ergste soort als je het mij vraagt, maar ja, mij wordt in deze niet zoveel gevraagd. Heerlijk zeg, het boek is klaar, af! Het voelt alsof ik al vakantie heb!

Maandag 25 mei
Het is al drukkend warm als ik ’s ochtends met Guust, onze beetje contactgestoorde hond van bijna 13, naar het park ga. Guust heeft deze ochtend geen zin om achter stokken aan te rennen, maar het weer is te lekker om alweer snel naar huis te gaan dus nog even een extra rondje ringvaart aan de wandeling geplakt. Thuis aangekomen eerst even Deirdre (mede hoofdredacteur ‘Van Discussie tot Beleving: religiestudies aan de UvA) gebeld of wij een uurtje later kunnen vergaderen over de toespraak die we morgen moeten houden tijdens de officiele presentatie van ‘ons’ boek. Ik kijk nu al uit naar morgenmiddag/avond 18.00 uur, als alles wat boek betreft achter de rug is, want alhoewel het een heel erg leuk project was, was het ook heel tijdrovend en heeft mijn gewone studie er hier en daar onder moeten lijden. Daarom nu maar even aan de scriptie! Ik zou om 12.00 uur iemand bellen voor een interview, helaas staat de dame in kwestie in de supermarkt en moet ik haar later maar even proberen terug te bellen. Wat doe je dan met de plotseling ontstane zeeen van tijd? Gelukkig belt, als geroepen, een vriend die net terug is uit India en vol verhalen zit over communes en Rainbow Gatherings; misschien moet ik toch ook na mijn master volgend jaar zo’n soort reis gaan maken....

Reacties van lezers

Overige artikelen