Joost Reijns (29) is zwemmer en student aan de Johan Cruyff University. Na kanker te hebben overwonnen zette hij zijn leven in het teken van Rio. Tegen de verwachting in lukte het hem niet om zich te plaatsen.
‘De Spelen mislopen was meer dan een teleurstelling. Ik had een droom, en opeens was die voorbij. Ik heb twee dagen lang mijn telefoon uitgezet. Ik kon mezelf er niet toe zetten om op iedereen te reageren - zelfs al boden ze hun medeleven aan. Maar uiteindelijk ben ik toch veel gaan praten met vrienden en familie. Dat hielp.
Ik blijf ondanks alles positief. Het zijn vier mooie jaren geweest, besef ik. Maar vaak genoeg denk je na over waar het is misgegaan. Waarom zwom ik vorig jaar nog zo goed, en dit jaar niet? Ik weet het niet. Wel weet ik dat ik vier jaar lang heb geleefd voor het zwemmen, dus ik kan mezelf niets verwijten, rationeel gezien. Maar toch voelt het soms als falen.
Of ik doorga met zwemmen weet ik nog niet. Het belangrijkste is dat ik nieuwe doelen vind, anders beland je in een zwart gat. Ik ga in elk geval mijn studie oppakken. Die heeft tien jaar lang niet op één gestaan. Bovendien ga ik voor de NOS waarschijnlijk analyses doen van de zwemwedstrijden tijdens de Spelen. Maar ik vraag me af ik ooit iets zal vinden dat mij net zoveel focus zal geven als dat het zwemmen me gaf.’
Larissa Klaassen (22), HvA-student informatica, is wereldkampioen paralympisch baanwielrennen. In Rio hoopt ze goud te veroveren.
‘Verliezen is relatief. Als je eenmaal goud hebt gewonnen, dan is bij de volgende race zelfs zilver niet meer goed genoeg. Dat geeft veel druk. Ik ben daardoor moeilijk voor de mensen om me heen. Zeker als ik slecht presteer. Dan baal ik zo gigantisch. Gelukkig komen slechte prestaties de laatste tijd niet meer zo vaak voor, haha.
Maar ook op een training kan het slecht gaan. Dan word ik al snel stilletjes en ga ik doemdenken. Ik ben helemaal niet goed genoeg om in Rio goud te veroveren, spookt het dan door mijn hoofd...
Mijn trainer ziet dat, en probeert met relativerende opmerkingen de druk weg te nemen. Hij vertelt me dat ik niet zo bezig moet zijn met goud, maar gewoon lekker moet fietsen. Zo’n meer ontspannen houding helpt gelukkig meestal.’
Afrodite Zegers (24), is zeiler en UvA-student rechten. Hoewel ze in Griekenland is geboren en getogen, komt ze nu voor Nederland uit.
‘Ik eet na een nederlaag in elk geval niet de snoepkast leeg, want die heb ik niet eens. In ons team hebben we één motto: focus op het hier en nu. Dit helpt mij om me los te rukken van het negatieve gevoel en naar de positieve dingen te kijken. Want die zijn er altijd. Dan vraag ik mezelf: als ik de kans kreeg om een bepaalde race nog een keer te beleven, wat zou ik dan veranderen? Het doel is om altijd te leren en altijd beter te worden. Het zijn denk ik de atleten die het best omgaan met verlies, die uiteindelijk zullen winnen.’
Deze drie studerende topsporters maakten in hun carrière nog veel zwaardere tegenslagen mee dan sportief verlies. Lees over Joost en zijn strijd tegen kanker, over Afrodite en haar burn-out, of over Larissa en haar slechtziendheid.